نحوه اجرا و جزییات وال مش در مجاورت بازشو

دیوار های غیرسازه‌ای دارای بازشو از جمله محل نصب درب ورودی، پنجره و نورگیر به دلیل کاهش پیوستگی و ضعف های ذاتی در اطراف چارچوب، یکی از آسیب پذیرترین اجزای ساختمان در برابر زلزله و باد های شدید محسوب می‌شوند. تجربه های میدانی پس از رخداد های لرزه‌ای نشان می‌دهد که گسیختگی این بخش ها می‌تواند به سقوط موضعی دیوار، انسداد مسیر های خروج، آسیب به ساکنان و حتی انتقال نیرو های اضافی به اجزای سازه‌ای منجر شود. از این رو، مهار صحیح این نواحی بخش حیاتی طراحی و اجرا در پروژه های ساختمانی به شمار می‌آید.

مهندسان فعال در صنعت ساختمان سال ها از وال ‌پست بعنوان دیتیل اصلی مهار دیوار های دارای بازشو استفاده می‌کردند. اما آیین نامه های جدید روش های پیشرفته تری را معرفی کرده‌اند که امکان مهار دیوار بازشو با وال ‌مش را بعنوان راهکار سبک تر، یکنواخت تر و مقاوم تر در برابر نیرو های خارج از صفحه فراهم می‌کنند. در این روش، دیوار به کمک لایه ای از مش الیاف و پلاستر سیمانی در دو سوی بازشو تقویت می‌شود و رفتاری یکپارچه تر در برابر نیرو های جانبی پیدا می‌کند.

مطابق ضوابط پیوست 6 استاندارد 2800، به ویژه بند های پ 6-1-4-2-8 و پ 6-1-4-2-11 و همچنین دستورالعمل «مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف» در نشریه وال ‌مش، استفاده از این روش به عنوان راهکار نوین مهار دیوار های غیرسازه‌ای معرفی شده است. هر دو منبع بر این تاکید دارند که دیوار های دارای بازشو، به دلیل تمرکز تنش ها و ضعف مقاومت خمشی در اطراف قاب، نیازمند الزامات خاصی هنگام تسلیح هستند.

این محتوا، با استناد به همین منابع معتبر از جمله نشریه 714، نشریه وال ‌مش و پیوست 6 استاندارد 2800، تلاش می‌کند جزئیات آیین نامه ای مربوط به تسلیح دیوار با وال ‌مش بازشو را بصورت دقیق، ساختار یافته و شفاف بررسی کند. هدف این است که نکات مبهم، تفسیر های متداول و جزئیاتی که در اجرا معمولا محل اختلاف هستند، با نگاهی فنی و موشکافانه توضیح داده شوند تا مسیر طراحی و اجرا برای مهندسان، ناظران و پیمانکاران روشن تر شود.

حذف وادار از اطراف بازشو با وال ‌مش

حفظ یکپارچگی و مقاومت جانبی دیوار در برابر نیرو های خارج ‌از صفحه در دیوار های غیرسازه‌ای دارای بازشو، از اهمیت بالایی برخوردار است. پیش از معرفی روش های نوین مانند ملات مسلح شده با مش الیاف استفاده از وادار بعنوان عضو تقویتی در اطراف بازشو رایج بود تا از تغییر شکل و ترک خوردگی جلوگیری شود. با این حال، چالش های اجرایی و محدودیت های عملی وادار باعث شد آیین نامه ها و نشریه های تخصصی، جایگزین های امن و عملیاتی ارائه دهند. در این بخش، ضمن بررسی چالش های اجرای وادار، به ضوابط آیین ‌نامه ای برای بازشو های بالاتر و کمتر از 2.5 متر و دلایل امکان حذف وادار با استفاده از روش مدرن پرداخته می‌شود.

چالش های اجرای وادار

اجرای وادار در عمل با مشکلات متعددی مواجه است که می‌تواند اثر حفاظتی آن را کاهش دهد:

• پیچیدگی نصب و ترازسازی: وادار باید دقیقا در راستای قائم یا افقی اجرا شود. کوچک ترین انحراف باعث تمرکز تنش در دیوار و ترک خوردگی موضعی می‌شود.
• مشکل در اتصال به قاب سازه‌ای: اتصال عضو صلب به تیر یا ستون بدون انتقال بار ثقلی نیازمند دقت بالا و مصالح مناسب است. در عمل اغلب این اتصال ها بصورت موقت یا ناقص انجام می‌شوند.
• اختلال در مسیر تاسیسات: وادار ممکن است مسیر عبور لوله‌ها و کابل‌ها را مسدود کند و در نهایت منجر به آسیب به دیوار و کاهش کیفیت نازک کاری شود.
• ناپیوستگی سختی دیوار: صلبیت وادار نسبت به دیوار بنایی، باعث اختلاف سختی در سطح دیوار می‌شود و ترک های خطی در محل اتصال ایجاد می‌کند.

این چالش ها باعث شد که آیین نامه های مدرن، استفاده از روش های نوین تسلیح دیوار با شبکه الیاف را بعنوان جایگزین وال پست پیشنهاد کنند.

چرایی اجرای وادار در بازشو های بالای 2.5 متر

طبق بند پ 6-1-4-2-8 پیوست 6 استاندارد 2800، بازشو های با ارتفاع بیش از 2.5 متر، کاهش قابل توجه سختی قائم دیوار را ایجاد می‌کنند. آیین نامه، اجرای یک عضو تقویتی برای کنترل تغییر شکل های خارج ‌از صفحه را الزامی می‌داند. نکات مهم این بند عبارتند از:

• الزام به تقویت دیوار در بازشو های بلند است، بدون الزام به نوع خاص عضو (می‌تواند وادار یا سیستم های نوین باشد)
• هدف جلوگیری از ترک های موضعی، حفظ یکپارچگی دیوار و افزایش مقاومت خمشی است.

در نتیجه، بازشو های بلند نیازمند تقویت قابل اطمینان هستند و استفاده از ملات مسلح شده با مش الیاف می‌تواند این نیاز را بدون اجرای وادار سنتی برآورده کند.

جزئیات بازشو های کمتر از 2.5 متر

برای بازشو های با ارتفاع کمتر از 2.5 متر، طبق بند پ 6-1-4-2-8 ، به دلیل کافی بودن سختی دیوار در این ابعاد و کاهش تمرکز تنش های خمشی، الزام مستقیمی برای وادار وجود ندارد. با این حال، آیین نامه ها تأکید دارند که لبه های بازشو باید:

• در برابر ترک خوردگی مقاوم ‌سازی شوند.
• جزئیات نصب وال‌ مش و پوشش پلاستر سیمانی به طور کامل رعایت شود.

استفاده از مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف در اطراف بازشو های کوتاه، تمامی الزامات آیین ‌نامه ای را برآورده می‌کند و اجرای وادار الزامی نیست.

چرایی امکان حذف وادار با والمش

در سیستم والپست، دو وظیفه اصلی برای دیوارها تعریف می شود: محدود کردن طول آزاد دیوار و انتقال بار های توزیع شده افقی به تیرها. زمانی که نیروی وارد بر دیوار از مقاومت خمشی آن در راستای قائم بیشتر باشد، یکی از راهکار های متداول، توزیع عکس العمل دیوار در دو جهت افقی و قائم است. به همین دلیل مطابق پیوست 6 استاندارد 2800 و بند پ 6-1-4-2-11، در دیوار هایی با طول بیش از 4 متر از وادار قائم و در دیوار هایی با ارتفاع بیش از 3.5 متر مطابق بند 6-1-4-3-2-4 از تیرک افقی استفاده می شود تا طول و ارتفاع آزاد دیوار کاهش یابد. اما در روش نوین مهار لرزه ای دیوارها، مطابق بند 3-2 نشریه تخصصی وال مش، مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف باعث افزایش مقاومت خمشی دیوار به صورت یک طرفه و در راستای قائم می شود. در نتیجه دیوار توان تحمل بار های خارج از صفحه را بدون محدودیت طول دیوار و نیاز به انتقال نیرو به اعضای قائم و افقی پیدا می کند و حذف وادار و تیرک در دیوار های دارای بازشو توجیه فنی و آیین نامه ای خواهد داشت.

تسلیح وجه داخلی دیوار در مجاورت بازشو با استفاده از روش نوین مهار دیوار

دیوار های غیرسازه‌ای دارای بازشو، به دلیل قطع مسیر پیوستگی دیوار و تمرکز تنش در نواحی اطراف چارچوب، از آسیب پذیرترین بخش های ساختمان در برابر نیرو های جانبی مانند زلزله و باد های شدید هستند. وجه داخلی دیوار به ویژه در دیوار های داخلی و دیوار های پیرامونی، نقش حیاتی در انتقال نیرو و حفظ یکپارچگی دیوار دارد. استفاده از یک سیستم تقویتی مدرن، امکان ایجاد پیوستگی، توزیع یکنواخت تنش ها و جلوگیری از ترک خوردگی های موضعی را فراهم می‌کند. در ادامه، نگاهی به نکات عمومی اجرای این سیستم مدرن در وجه داخلی دیوار داریم و سپس نکات تخصصی با اشاره به نشریه وال‌ مش و نشریه 714 ارائه می‌شود تا مهندسان و پیمانکاران بتوانند اجرای صحیح و منطبق با استاندارد ها را تضمین کنند.

نکات عمومی اجرای مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف در وجه داخلی دیوار

اجرای این سیستم در وجه داخلی دیوار شامل چند مرحله متوالی و پیوسته است که رعایت هر مرحله برای تامین عملکرد مطلوب دیوار الزامی است:

• دیوارچینی: سطح دیوار باید صاف، یکنواخت و عاری از ترک های اولیه باشد تا لایه های بعدی والمش به درستی تثبیت شوند.
• اجرای لایه اول پلاستر: این لایه، سطح زیرین شبکه الیاف را فراهم کرده و تثبیت اولیه مش فایبرگلاس را ممکن می‌سازد. ملات ریز دانه مورد استفاده می‌تواند از نوع گچی باشد تا چسبندگی کافی با شبکه الیاف ایجاد کند.
• نصب مش الیاف: مش فایبرگلاس روی لایه اول پلاستر قرار می‌گیرد. برای تثبیت موقت می‌توان از میخ های کوچک استفاده کرد، اما تثبیت نهایی توسط لایه دوم ملات ریز دانه انجام می‌شود.
• اجرای لایه دوم ملات ریز دانه: این لایه شبکه الیاف را کامل در بر گرفته و پیوستگی سطحی دیوار را فراهم می‌کند.
• نصب نبشی: مشابه دیوار های داخلی، نصب نبشی والمش در اطراف بازشو باعث تقویت گوشه‌ها و لبه‌ها می‌شود.
• اجرای وال‌ مش به‌صورت متقارن در دو طرف دیوار: این کار، توزیع یکنواخت نیرو و یکپارچگی دیوار را تضمین می‌کند.

تراکم و مشخصات مش الیاف باید با طراحی و محاسبه دقیق براساس جنس و مقاومت کششی الیاف تعیین شود. این طراحی باعث می‌شود که شبکه الیاف قادر باشد تغییر شکل های خارج ‌از صفحه را کنترل کرده و از ترک های موضعی جلوگیری کند.

نکات تخصصی اجرای مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف در وجه داخلی دیوار

رعایت نکات تخصصی در اجرای وال‌ مش در مجاورت بازشو، از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چرا که عملکرد دیوار در برابر نیرو های جانبی و ترک‌ خوردگی های موضعی به جزئیات فنی نصب، مشخصات شبکه الیاف و نحوه پوشش دهی بستگی دارد. بر اساس نشریه تخصصی و نشریه 714 مهندسان برای اجرای صحیح و مطابق استاندارد باید این موارد را رعایت کنند:

جایگزینی وادار با مش الیاف

یکی از مهم ترین نوآوری های ملات مسلح شده با مش الیاف، امکان جایگزینی وادار با شبکه الیاف در اطراف بازشو است. مطابق بخش 3-4 نشریه وال‌ مش و بخش 12-3-9 نشریه 714، اجرای مش فایبرگلاس در این نواحی می‌تواند:

• سختی خارج ‌از صفحه دیوار را افزایش دهد.
• تمرکز تنش‌ها در گوشه‌ها و اطراف بازشو را کاهش دهد.
• ترک‌های موضعی ناشی از نیرو های جانبی را محدود کند.

مشخصات شبکه الیاف و پلاستر وال ‌مش

عملکرد این روش به جنس و مشخصات شبکه الیاف و کیفیت پوشش ملات ریز دانه وابسته است:

• نوع شبکه الیاف: توری فایبرگلاس معمولی
• نوع پوشش پلاستر: پلاستر گچی (اندود) برای تثبیت نهایی الیاف
• مزیت ترکیب: شبکه الیاف به صورت یکنواخت در لایه ملات ریز دانه محصور شده و مقاومت دیوار در برابر نیرو های خمشی و برشی افزایش می‌یابد.

این مشخصات فنی تضمین می‌کنند که این سیستم ضمن حفظ پیوستگی سطحی، رفتار خمشی دیوار را بهبود بخشد.

جزئیات اجرای روش نوین مهار دیوار در دیوار داخلی

در دیوار داخلی، وجه داخلی دو طرف دیوار به عنوان سطح تقویتی در نظر گرفته می‌شود. جزئیات اجرایی عبارتند از:

• فاصله بین شبکه‌های الیاف: حداکثر 70 سانتی متر (شکل 3-5 نشریه وال مش)
• عرض شبکه الیاف: حداقل به اندازه‌ای که 30٪ سطح دیوار را پوشش دهد
• نصب نبشی: مشابه جزییات دیوار داخلی برای تقویت گوشه‌ها و لبه‌ها

رعایت این مشخصات موجب می‌شود که توزیع تنش در اطراف بازشو یکنواخت شده و ترک های موضعی محدود شود.

جزئیات اجرای روش نوین مهار دیوار در وجه داخلی دیوار پیرامونی

وجه داخلی دیوار نقش مهمی در مقاومت جانبی در دیوار های پیرامونی دارد و الزامات اجرایی آن کمی سختگیرانه‌تر است. جزئیات اجرایی با توجه به شکل 3-4 نشریه والمش عبارتند از:

• فاصله بین شبکه‌های الیاف: حداکثر 50 سانتی متر
• عرض شبکه الیاف: حداقل 50 سانتی متر، به گونه‌ای که حداقل 50٪ سطح دیوار را پوشش دهد.
• نصب نبشی: مشابه دیوار داخلی

رعایت این الزامات تضمین می‌کند که دیوار های پیرامونی در مجاورت بازشو سختی کافی داشته و فشار های جانبی به‌طور یکنواخت توزیع شوند.

تراکم و طراحی مش الیاف

تراکم شبکه الیاف و ضخامت ملات ریز دانه باید با توجه به مقاومت کششی الیاف و ابعاد دیوار محاسبه شود. این طراحی سبب می‌شود:

• تغییر شکل خارج ‌از صفحه دیوار کنترل شود
• ترک های موضعی محدود شود
• توزیع نیرو های جانبی یکنواخت باشد
• عملکرد کلی دیوار در برابر زلزله و بار های باد بهینه شود

تسلیح وجه خارجی دیوار در مجاورت بازشو با استفاده از وال‌ مش

دیوار های پیرامونی، به ویژه وجه خارجی آنها، نقش بسیار مهمی در مقاومت ساختمان در برابر نیرو های جانبی مانند زلزله و باد های شدید دارند. تمرکز تنش ها در مجاورت بازشوها، افزایش یافته و احتمال ترک‌ خوردگی و کاهش یکپارچگی دیوار بیشتر می‌شود. برای کنترل این مشکل، اجرای این سیستم مدرن به عنوان پوشش تقویتی در وجه خارجی دیوار، یکی از راهکار های موثر و استاندارد است. این سیستم علاوه بر افزایش سختی خارج ‌از صفحه دیوار، امکان جایگزینی وادار های سنتی را نیز فراهم می‌کند و توزیع یکنواخت تنش ها در اطراف بازشو را تضمین می‌نماید.

اجرای روش مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف در وجه خارجی دیوار نیازمند رعایت یک سری جزئیات متوالی است که هر مرحله برای تضمین عملکرد فنی دیوار الزامی است. ابتدا دیوار پیرامونی باید با بلوک یا آجر ساخته شود تا سطح صاف و یکدستی برای نصب شبکه الیاف فراهم گردد. سپس، لایه اول پلاستر سیمانی روی سطح دیوار اجرا می‌شود تا شبکه الیاف بتواند به صورت موقت و محکم روی دیوار قرار گیرد. در مرحله بعد، مش فایبرگلاس مقاوم به قلیا به عنوان مش الیاف روی پلاستر نصب می‌شود. براساس بخش 3-4 نشریه وال مش این نوع شبکه الیاف به دلیل مقاومت در برابر قلیا، با ملات ریز دانه سیمانی سازگار بوده و در طول زمان دچار خوردگی یا کاهش مقاومت نمی‌شود.

برای تثبیت موقت شبکه الیاف روی دیوار می‌توان از میخ های کوچک استفاده کرد، اما تثبیت نهایی توسط لایه دوم ملات ریز دانه سیمانی انجام می‌شود. این لایه دوم شبکه الیاف شیشه را کامل در بر می‌گیرد و یکپارچگی لازم را ایجاد می‌کند. پس از پوشش دهی با ملات ریز دانه، نبشی‌ها مطابق جزییات دیوار های پیرامونی نصب می‌شوند تا گوشه‌ها و لبه‌های بازشو تقویت شده و ترک های ناشی از تمرکز تنش کاهش یابد. توصیه می‌شود اجرای این روش در دو طرف دیوار به صورت متقارن انجام شود تا توزیع یکنواخت نیروها حفظ گردد.

یکی از نکات کلیدی در هنگام انجام مراحل والمش در وجه خارجی دیوار پیرامونی، جایگزینی وادار با شبکه الیاف است. مطابق بخش 3-4 نشریه والمش و بخش 12-3-9 نشریه 714، استفاده از مش فایبرگلاس در اطراف بازشو باعث افزایش سختی خارج ‌از صفحه دیوار شده و تمرکز تنش‌ها را کاهش می‌دهد. این روش، علاوه بر بهبود عملکرد دیوار در برابر بارهای جانبی، اجرای پروژه را ساده‌تر و سریع‌تر می‌کند و از پیچیدگی و هزینه های اضافه نصب وادار جلوگیری می‌نماید.

در تعیین مشخصات شبکه الیاف، فاصله بین توری فایبرگلاس حداکثر 50 سانتی متر در نظر گرفته می‌شود (شکل 3-4 نشریه وال ‌مش) و عرض توری حداقل 50 سانتی متر است، به‌گونه‌ای که حداقل 50٪ سطح دیوار را پوشش دهد (شکل 3-4 و بخش 1-3-2 نشریه وال‌ مش). رعایت این مقادیر باعث می‌شود که شبکه الیاف به‌صورت یکنواخت در سطح دیوار توزیع شده و نواحی اطراف بازشو کاملا تقویت شوند.

انتخاب ملات ریز دانه سیمانی به عنوان پوشش، علاوه بر افزایش مقاومت دیوار، با شرایط محیطی خارجی سازگار است و دوام طولانی ‌مدت شبکه الیاف را تضمین می‌کند. همچنین، ضخامت ملات ریز دانه و تراکم شبکه الیاف باید بر اساس مقاومت کششی الیاف و ابعاد دیوار محاسبه گردد تا تغییرشکل خارج ‌از صفحه کنترل شده و ترک های موضعی محدود شوند. با رعایت تمام این جزئیات، وجه خارجی دیوار پیرامونی در مجاورت بازشو عملکرد مطلوبی در برابر نیرو های جانبی، بار های باد و شرایط محیطی پیدا می‌کند و الزامات آیین نامه ای مطابق نشریه وال‌ مش و نشریه 714 به‌طور کامل رعایت می‌شود.

جزییات اجرای نعل درگاه و نصب پنجره به روش مدرن

اجرای نعل درگاه و نصب پنجره در دیوار های دارای بازشو، به‌خصوص در سیستم مدرن مهار دیوار، از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا این نواحی بیشترین تمرکز تنش را هنگام بار های جانبی و زلزله تجربه می‌کنند. مطابق بخش 3-4 نشریه تخصصی، اجرای صحیح نعل درگاه و تثبیت پنجره‌ها باید با توجه به نحوه مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف و پوشش پلاستر انجام شود تا ترک های موضعی اطراف بازشو به حداقل برسد و عملکرد سازه‌ای دیوار بهینه گردد.

اجرای نعل درگاه و نصب پنجره

اجرای نعل درگاه و نصب پنجره در دیوارهای دارای بازشو از مراحل حساس و حیاتی سیستم مدرن مهار دیوار به شمار می‌آید. مطابق بخش 3-4 نشریه تخصصی، این نواحی بیشترین تمرکز تنش را هنگام بار های جانبی و زلزله تجربه می‌کنند و اجرای صحیح آنها مستقیم بر عملکرد دیوار و توزیع نیرو های خمشی و برشی تاثیر می‌گذارد.

در این روش، ابتدا دیوار پیرامونی یا داخلی با بلوک یا آجر ساخته می‌شود تا سطح صاف و یکنواختی برای نصب شبکه الیاف فراهم گردد. سپس لایه اول ملات ریز دانه (گچی یا سیمانی بر اساس نوع دیوار) روی دیوار اجرا می‌شود تا شبکه الیاف بتواند روی آن مستقر شود. توری فایبرگلاس مقاوم به قلیا روی این لایه نصب شده و در مرحله بعد، لایه دوم پلاستر شبکه را تثبیت می‌کند.

همزمان با اجرای پلاستر، نصب پنجره و تثبیت آن باید با دقت انجام شود تا فشار های جانبی و وزن پنجره به‌طور یکنواخت توزیع شود و شبکه الیاف به عنوان سیستم تقویتی عملکرد مناسب خود را ارائه دهد. نصب نبشی ها در گوشه های بازشو نیز باعث افزایش سختی و جلوگیری از تمرکز تنش در گوشه ها می‌شود.

حذف نعل درگاه

بر اساس بخش 3-4 نشریه دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوار های بلوکی مرکز تحقیقات ساختمان، در برخی شرایط امکان حذف نعل درگاه وجود دارد. این اقدام می‌تواند در پروژه های با بازشو های کوچک یا ارتفاع محدود، باعث صرفه جویی در مصالح و سرعت اجرای کار شود، اما حذف نعل درگاه باید با دقت انجام شود تا مقاومت دیوار در بالای بازشو کاهش نیابد.

برای این منظور، شبکه الیاف در بالای بازشو باید بصورت کامل و پیوسته اجرا شود تا نیرو های خمشی ناشی از بارهای وارده به دیوار را تحمل کند. اگر طراحی و نصب مش فایبرگلاس به درستی انجام نشود، دیوار ممکن است در بالای بازشو دچار ترک های افقی یا تغییر شکل خارج ‌از صفحه شود. بنابراین، حذف نعل درگاه مستلزم رعایت دقیق جزئیات اجرای این روش و تثبیت شبکه الیاف در بالای بازشو است.

مسلح کردن بالا و پایین بازشو با مش الیاف

یکی از کلیدی ترین روش های کنترل تمرکز تنش در اطراف بازشو، مسلح کردن بالا و پایین پنجره با شبکه الیاف است. مطابق بخش 3-4 نشریه تخصصی، در بالای بازشو، شبکه الیاف خمشی وارد بر دیوار را جذب کرده و از ایجاد ترک های افقی جلوگیری می‌کند. در پایین بازشو، مش الیاف باعث توزیع یکنواخت فشار و کاهش تمرکز تنش ناشی از وزن پنجره و نیروهای جانبی می‌شود.

شبکه الیاف در این مناطق بصورت پیوسته با ملات ریز دانه پوشیده می‌شود و تثبیت نهایی توسط پلاستر انجام می‌گیرد. نصب نبشی در گوشه های بالا و پایین بازشو باعث افزایش مقاومت محلی دیوار و جلوگیری از تمرکز تنش می‌شود. این روش اطمینان می‌دهد که دیوار حتی در شرایط حذف نعل درگاه، عملکرد مطلوب در برابر نیرو های جانبی، زلزله و فشار های ناشی از وزن پنجره را حفظ کند.

فیلم جزییات وال ‌مش در دیوار دارای بازشو

فیلم وال ‌مش در دیوار های دارای بازشو توسط همکاران شرکت وال‌ مش آماده شده و نشان‌ دهنده تمامی مراحل اجرای دیوارچینی، نصب شبکه الیاف، اجرای پلاستر و تقویت اطراف بازشوها است. این ویدیو با رعایت دقیق دستورالعمل های فنی و آیین نامه های مرتبط تهیه شده و به مهندسین، پیمانکاران و علاقه مندان کمک می‌کند که درک بهتری از نحوه اجرای عملی این روش ارائه دهد. لینک فیلم جزییات این روش را در ادامه مشاهده می‌کنید:

مقایسه نحوه اجرا و جزییات روش مدرن و سنتی مهار دیوار در مجاورت بازشو

این مقایسه بر اساس بند های آیین نامه و نشریه های فنی انجام شده و شامل جزییاتی مانند نوع تقویت دیوار، فاصله و عرض شبکه یا پروفیل، درصد پوشش دیوار، نوع پلاستر، تثبیت و نصب نبشی می‌شود. هدف از ارائه این جدول، فراهم کردن یک مرجع دقیق و کاربردی برای مدیران پروژه است تا بتوانند با بررسی ویژگی‌ها، مزایا و محدودیت های هر روش، تصمیم فنی و اقتصادی مناسب برای اجرای دیوار های دارای بازشو اتخاذ کنند. این مقایسه به ویژه در انتخاب روش بهینه برای بازشو های مختلف، ارتفاع دیوار و شرایط بارگذاری اهمیت دارد و می‌تواند ضمن کاهش ریسک اجرایی، کیفیت و دوام دیوار را تضمین نماید.

مشاوره خرید و اجرای مهار دیوار با وال مش بازشو

اجرای موفق سیستم نوین در دیوار های دارای بازشو نیازمند آشنایی کامل با الزامات فنی، انتخاب دقیق مصالح و رعایت جزئیات اجرایی است. برای اطمینان از کیفیت و دوام دیوار، مشاوره با کارشناسان شرکت وال‌ مش ضروری است. کارشناسان با بررسی ابعاد دیوار، اندازه و تعداد بازشوها، شرایط بارگذاری و سایر پارامتر های پروژه، بهترین راهکار اجرایی و نوع وال ‌مش مناسب را پیشنهاد می‌دهند.

در این مشاوره، امکان سفارش متریال مورد نیاز اجرای این روش نیز فراهم می‌شود، از جمله مش مقاوم به قلیا برای وجه خارجی دیوار های پیرامونی، مش معمولی برای دیوار های داخلی، پلاستر سیمانی برای تثبیت شبکه الیاف در وجه خارجی، پلاستر گچی برای پوشش داخلی و نبشی ها برای تقویت گوشه‌ها و لبه‌های بازشو. انتخاب صحیح این متریال‌ها مطابق با الزامات آیین نامه ها و نشریه های فنی تضمین می‌کند که اجرای این روش با بالاترین کیفیت و دوام انجام شود.

با بهره گیری از مشاوره حرفه‌ای، علاوه بر بهبود کیفیت اجرا، می‌توان در زمان و هزینه صرفه جویی کرد و ریسک های اجرایی را به حداقل رساند. برای دریافت مشاوره تخصصی و سفارش متریال، کافی است از طریق وبسایت رسمی شرکت با کارشناسان شرکت ما در ارتباط باشید و مسیر اجرای پروژه خود را به صورت حرفه‌ای و ایمن پیش ببرید.