الزامات و مشخصات فنی مش الیافی برای مسلح کردن دیوار

فاصله مجاز بین چشمه ها در مش الیافی ویژه مسلح کردن دیوار

فاصله بین چشمه ها (Mesh Opening) یکی از پارامترهای اصلی در عملکرد مش الیافی به شمار می‌رود. منظور از فاصله بین چشمه ها، فضای آزاد بین دو نخ مجاور در ساختار شبکه ای مش است که نقش مستقیمی در درگیری مناسب شبکه با ملات و انتقال تنش دارد. در مراجع فنی، از جمله دستورالعمل EOTA با عنوان Glass fibre mesh for reinforcement of cementitious or cement-based renderings، فاصله چشمه در یک راستای مشخص به صورت میانگین بیشترین عرض آزاد بین نخ ها در ناحیه میانی چشمه تعریف می‌شود.

مش الیافی کاربردهای متنوعی دارد و بدیهی است که فاصله مجاز بین چشمه ها متناسب با نوع کاربرد تعیین می‌شود؛ به عنوان مثال، الزامات مش مورد استفاده در تسلیح مواد آب بندی، عایق رطوبتی و یا نمای اتیکس ETICS با ضوابط وال مش یکسان نیست. بر اساس نشریه وال مش، فاصله بین چشمه ها در ساختار شبکه ای می‌تواند بسته به طراحی متفاوت باشد، اما این فاصله نباید از ۱۰ میلیمتر تجاوز کند؛ به بیان دیگر، تعداد رشته های الیاف در عرض ۵ سانتیمتر باید حداقل ۱۰ عدد باشد. همچنین حداکثر اندازه سنگدانه مصرفی در پلاستر اجرا، برای درگیری مناسب شبکه، نباید از حداقل دو مقدار نصف فاصله آزاد بین چشمه ها و ۲ میلیمتر بیشتر باشد.

نیروی کششی قابل تحمل توسط الیاف و الزامات آیین نامه‌ای

شبکه‌های مش الیافی می‌توانند دارای ساختار یک جهته یا دو جهته باشند. در ساختار یک جهته، نخ‌ها در یک راستا مقاومت کششی مناسبی دارند، اما در جهت دیگر مقاومت کمتری داشته و نخ‌های ضعیف‌تر صرفاً برای تثبیت و نگهداری نخ‌های اصلی استفاده می‌شوند. بر اساس نشریه وال مش، استفاده از مش الیافی دو جهته در وال مش الزامی است؛ در این حالت، نیروی کششی قابل تحمل توسط نخ‌های عرضی باید حداقل ۷۰ درصد مقاومت نخ‌های طولی باشد و جنس الیاف در هر دو راستا یکسان باشد. این طراحی امکان انتقال مناسب بار از طریق ملات به الیاف و عملکرد صحیح آن‌ها در ملات نازک را فراهم می‌کند.

میزان نیروی کششی قابل تحمل توسط الیاف براساس مقاومت کششی ۵ سانتیمتر عرض الیاف تعیین می‌شود و حداقل مقدار آن ۱۲۰۰ نیوتن بر ۵ سانتیمتر عرض است. شایان ذکر است که ژئوگریدها یا پارچه‌های پلیمری که فاقد نخ و الیاف واقعی هستند، و همچنین پارچه‌های الیافی رایج، نباید به عنوان شبکه الیافی در سیستم وال مش مورد استفاده قرار گیرند. این الزامات برگرفته از پیوست شش استاندارد ۲۸۰۰ و نشریه وال مش است و تضمین‌کننده عملکرد صحیح و دوام دیوارهای مسلح‌شده می‌باشد.

الزامات فنی مش الیافی در محیط‌های سیمانی و قلیایی

در اجرای سیستم وال مش، دو نوع پوشش نهایی رایج است: پلاستر سیمانی و پلاستر گچی. الیاف شیشه مورد استفاده در محیط سیمانی، به دلیل حضور قلیاییت بالا (pH > 12)، باید از نوع مقاوم به قلیا (AR-Glass) باشند، زیرا الیاف معمولی تحت تأثیر محیط قلیایی کاهش مقاومت و در طول زمان تخریب کامل شبکه را تجربه می‌کنند. برای اطمینان از دوام، مقاومت کششی مشخصه الیاف شیشه در عرض ۵ سانتیمتر پس از ۲۸ روز قرارگیری در محیط قلیایی (مثلاً سود ۵%) باید حداقل ۱۲۰۰ نیوتن باشد. این مقدار می‌تواند بر اساس شرایط پروژه تنظیم شود، اما نباید کمتر از حد ذکر شده باشد.

اگر نازک‌کاری از جنس گچ باشد، مش فایبرگلاس E-Glass مجاز می‌باشد، مشروط بر آنکه مقاومت تسلیم آنها حداقل ۱۲۰۰ نیوتن در عرض ۵ سانتیمتر باشد. مقدار الیاف مورد نیاز باید بر اساس مشخصات آن و جداول فصل دوم دستورالعمل “طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوارهای بلوکی” محاسبه شود. این روش حتی برای ساختمان‌های موجود نیز کاربرد دارد.

آزمون‌های ضروری برای شناخت ویژگی‌های الیاف شیشه شامل:

• تعیین نمره نخ
• تعیین دانسیته
• تعیین مقاومت کششی و مدول الاستیسیته قبل و بعد از آزمون مقاومت به قلیا
• آزمون مقاومت به قلیا

این الزامات برگرفته از نشریه وال مش و پیوست شش استاندارد ۲۸۰۰ است و تضمین‌کننده دوام و عملکرد صحیح مش الیافی در محیط‌های سیمانی و قلیایی می‌باشد.

الزامات آیین‌نامه‌ای گراماژ مش الیافی برای مسلح کردن دیوار

گراماژ مش الیافی نشان‌دهنده وزن الیاف در واحد سطح است و با واحد g/m² یا GSM بیان می‌شود. این پارامتر یکی از عوامل کلیدی در تعیین مقاومت و دوام مش است و باید متناسب با نوع کاربرد انتخاب شود. به عنوان مثال، در وال مش برای مسلح کردن دیوارهای بلوکی، مش الیافی با گراماژ حداقل ۵۰ g/m² برای استفاده نواری و حداقل ۱۰۰ g/m² برای استفاده سراسری پیشنهاد می‌شود. این مقادیر مطابق پیوست شش استاندارد ۲۸۰۰ تعیین شده‌اند و تضمین می‌کنند که شبکه الیافی بتواند بار کششی و انتقال تنش در ملات را به خوبی تحمل کند.

برای کاربردهای دیگر مانند مش ترک‌گیر یا توری مش زیر گچی، گراماژ معمولاً پایین‌تر است و انتخاب دقیق آن بر اساس الزامات مقاومت کششی و ضخامت پوشش نهایی انجام می‌شود. رعایت این نکات، عملکرد مطلوب دیوار در برابر خزش، ترک خوردگی و خمش یک جهته را تضمین می‌کند.

خلاصه نکات الزامات و مشخصات فنی مش الیافی برای مهار دیوار

مش الیافی به عنوان عنصر اصلی در سیستم وال مش برای مسلح کردن دیوارهای مصالح بنایی، نقش مهمی در افزایش مقاومت خمشی دارد. عملکرد صحیح شبکه الیافی وابسته به رعایت چند پارامتر کلیدی است: فاصله بین چشمه‌ها، نیروی کششی قابل تحمل، مقاومت در محیط‌های سیمانی و قلیایی، و گراماژ مش. رعایت این مشخصات مطابق پیوست شش استاندارد ۲۸۰۰ و نشریه وال مش، تضمین‌کننده دوام، انتقال تنش و عملکرد بهینه دیوارهای مسلح‌شده است.