طراحی دیوار برای بار باد وارده در وال مش

طراحی دیوار برای بار باد وارده در وال مش
  • تحریریه وال مش
  • مقاله
  • مدت زمان خواندن مقاله: 14 دقیقه
  • 0 نظر
  • شناسه مقاله: 7630

دیوارهای غیر باربر خارجی علاوه بر زلزله، تحت اثر فشار و مکش باد نیز قرار می‌گیرند. در ساختمان‌های مرتفع یا مناطق با سرعت باد بالا، بار باد می‌تواند به یکی از بارهای حاکم در طراحی وال مش تبدیل شود. به همین دلیل، نشریه وال مش با عنوان “دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوارهای بلوکی” و مبحث ششم مقررات ملی ساختمان ضوابط مشخصی برای محاسبه و کنترل این بار ارائه کرده‌اند. در این مقاله، نحوه محاسبه بار باد، عوامل مؤثر بر آن، تفاوت رفتار نماهای مختلف، معیارهای پذیرش طراحی و یک مثال عددی ساده را بررسی می‌کنیم تا با فرآیند طراحی دیوار در برابر بار باد در سیستم وال مش آشنا شوید.

چرا طراحی دیوار برای بار باد در وال مش اهمیت دارد؟

یکی از مهم‌ترین مراحل طراحی وال مش، کنترل عملکرد دیوار در برابر بارهای خارج از صفحه است. اگرچه بسیاری از مهندسان در طراحی دیوارهای غیرباربر، تمرکز خود را بر نیروهای ناشی از زلزله قرار می‌دهند، اما در دیوارهای خارجی، بار باد نیز می‌تواند به عنوان یکی از بارهای حاکم، نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. به همین دلیل، نشریه الزام کرده است که دیوارهای در معرض باد، به صورت مستقل برای اثر فشار و مکش باد طراحی و کنترل شوند.

در سیستم وال مش، مقاومت دیوار در برابر بار باد تنها به مصالح بنایی وابسته نیست، بلکه عملکرد اجزایی مانند مش فایبرگلاس، پلاستر سیمانی یا پلاستر گچی، نبشی وال مش و نحوه اتصال آن‌ها به سازه، تعیین می‌کند که دیوار بتواند فشار یا مکش ناشی از باد را بدون ایجاد ترک، تغییرشکل بیش از حد یا ناپایداری تحمل کند. بنابراین، محاسبات طراحی باید همسو با انتخاب مصالح و ضوابط اجرای وال مش انجام شود.

نکته مهم دیگر این است که مطابق نشریه والمش، اثر بار باد از برآیند فشار یا مکش وارد بر سطوح خارجی و داخلی ساختمان به دست می‌آید و همزمان با بار زلزله در طراحی لحاظ نمی‌شود. از این رو، مهندس طراح باید بار باد و بار زلزله را به صورت مستقل بررسی کرده و هر کدام شرایط بحرانی‌تری ایجاد کند، مبنای طراحی دیوار قرار گیرد.

بار باد چگونه بر دیوارهای غیر باربر اثر می‌گذارد؟

بار باد یکی از بارهای جانبی مؤثر بر دیوارهای غیر باربر است که به صورت عمود بر صفحه دیوار وارد می‌شود. این بار می‌تواند به شکل فشار یا مکش بر سطح دیوار اثر بگذارد و در صورت عدم طراحی مناسب، باعث ایجاد ترک، افزایش تغییرشکل خارج از صفحه و حتی ناپایداری دیوار شود. به همین دلیل، در ” دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوارهای بلوکی” تأکید شده است که دیوارهای در معرض باد باید به صورت مستقل برای اثرات ناشی از باد طراحی و کنترل شوند.

برخلاف تصور رایج، مقدار بار باد تنها به سرعت باد منطقه وابسته نیست. عواملی مانند ارتفاع ساختمان، موقعیت جغرافیایی پروژه، شکل هندسی ساختمان، میزان باز بودن یا محصور بودن محیط اطراف و حتی نوع نمای ساختمان نیز بر فشار یا مکش وارد بر دیوار تأثیر می‌گذارند. به همین دلیل، محاسبه بار باد باید مطابق ضوابط مبحث ششم مقررات ملی ساختمان انجام شود و تمامی ضرایب مؤثر در این محاسبات در نظر گرفته شوند.

نکته مهم دیگر این است که نحوه انتقال بار باد به دیوار، به نوع سیستم نما بستگی دارد. در نماهای چسبیده، دیوار باید اثر همزمان فشار یا مکش خارجی و داخلی را تحمل کند، در حالی که در نماهای پرده‌ای، فشار یا مکش خارجی توسط سیستم نما و زیرسازی آن جذب شده و تنها فشار یا مکش داخلی به دیوار منتقل می‌شود. این تفاوت می‌تواند بر مقدار بار طراحی دیوار و در نتیجه بر جزئیات اجرای وال مش و میزان استفاده از مش فایبرگلاس یا توری فایبرگلاس تأثیرگذار باشد.

برای درک بهتر عوامل مؤثر بر بار باد، جدول زیر مهم‌ترین پارامترهای تأثیرگذار در طراحی دیوارهای غیرباربر را نشان می‌دهد.

عامل مؤثر تأثیر بر بار باد
سرعت مبنای باد هرچه سرعت باد بیشتر باشد، فشار یا مکش وارد بر دیوار افزایش می‌یابد.
ارتفاع ساختمان با افزایش ارتفاع، شدت اثر باد معمولاً بیشتر می‌شود.
موقعیت و توپوگرافی زمین شرایط زمین و عوارض طبیعی می‌تواند سرعت مؤثر باد را تغییر دهد.
میزان پوشش و موانع اطراف ساختمان ساختمان‌های مجاور یا موانع طبیعی بر شدت جریان باد اثر می‌گذارند.
نوع نمای ساختمان نحوه انتقال بار باد به دیوار در نماهای چسبیده و پرده‌ای متفاوت است.
فشار یا مکش داخلی ساختمان مقدار بازشوها و شرایط داخلی ساختمان بر بار نهایی وارد بر دیوار تأثیر دارد.

محاسبه فشار یا مکش ناشی از باد بر سطح دیوار

پس از تعیین مشخصات پروژه و عوامل مؤثر بر بار باد، نوبت به محاسبه فشار یا مکش وارد بر دیوار می‌رسد. بر اساس نشریه والمش، در اغلب ساختمان‌های متعارف از روش استاتیکی برای محاسبه بار باد استفاده می‌شود. در این روش، فشار یا مکش وارد بر دیوار با در نظر گرفتن سرعت مبنای باد، شرایط ساختمان و ضرایب تعیین شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان محاسبه می‌شود.

رابطه محاسبه فشار یا مکش باد در دستورالعمل به صورت زیر ارائه شده است:

P=0.00613V2LWCeCtCd(CpCg+Cp*Cgi)

در این رابطه، فشار نهایی وارد بر دیوار از برآیند فشار یا مکش خارجی و داخلی ساختمان به دست می‌آید. به همین دلیل، مقدار بار طراحی تنها به سرعت باد منطقه وابسته نیست و پارامترهای مختلفی در تعیین آن نقش دارند. هر یک از این ضرایب بیانگر یکی از شرایط واقعی پروژه، مانند ارتفاع ساختمان، موقعیت زمین، شکل ساختمان یا میزان بازشوهای نما هستند و باید مطابق ضوابط مبحث ششم انتخاب شوند.

در بخش بعد، هر یک از ضرایب این رابطه را به زبان ساده معرفی می‌کنیم و نقش آن‌ها را در محاسبه بار باد توضیح خواهیم داد.

معرفی پارامترهای مؤثر در محاسبه بار باد

همان‌طور که در رابطه محاسبه فشار یا مکش باد مشاهده می‌شود، مقدار بار نهایی تنها به سرعت باد وابسته نیست و پارامترهای مختلفی در آن تأثیر دارند. هر یک از این ضرایب، بخشی از شرایط واقعی پروژه مانند ارتفاع ساختمان، موقعیت زمین، نوع نما یا میزان بازشوهای ساختمان را در محاسبات لحاظ می‌کنند. بنابراین انتخاب صحیح این ضرایب، نقش مهمی در تعیین بار طراحی دیوار خواهد داشت.

جدول زیر، مهم‌ترین پارامترهای مورد استفاده در رابطه محاسبه بار باد را به همراه کاربرد هر یک نشان می‌دهد.

پارامتر شرح مرجع تعیین
V سرعت مبنای باد که بر اساس موقعیت جغرافیایی پروژه تعیین می‌شود. مقادیر ارائه شده در مبحث ششم بر حسب کیلومتر بر ساعت هستند و پیش از استفاده در رابطه باید به متر بر ثانیه تبدیل شوند. مبحث ششم مقررات ملی ساختمان
Lw ضریب اهمیت بار باد که با توجه به اهمیت ساختمان انتخاب می‌شود.
Ce ضریب اثر تغییر سرعت باد که عواملی مانند ارتفاع ساختمان و زبری سطح زمین را در نظر می‌گیرد.
Ct ضریب پستی و بلندی زمین که اثر توپوگرافی محل پروژه را در محاسبات لحاظ می‌کند.
Cd ضریب همراستایی باد که اثر جهت وزش باد نسبت به ساختمان را بیان می‌کند.
Cp ضریب فشار یا مکش خارجی که میزان فشار یا مکش وارد بر سطح خارجی ساختمان را مشخص می‌کند.
Cp* ضریب فشار یا مکش داخلی که با توجه به وضعیت بازشوها و نفوذپذیری ساختمان تعیین می‌شود.
Cg و Cgi ضرایب اثر تندباد که نوسانات ناشی از وزش باد را برای سطوح خارجی و داخلی ساختمان در نظر می‌گیرند.

نکته مهم این است که تمامی این ضرایب باید مطابق ضوابط مبحث ششم مقررات ملی ساختمان انتخاب شوند. به همین دلیل، دقت در تعیین شرایط پروژه و انتخاب صحیح ضرایب، تأثیر مستقیمی بر مقدار فشار یا مکش طراحی و در نهایت بر طراحی دیوار با سیستم وال مش خواهد داشت.

تفاوت بار باد در نماهای چسبیده و نماهای پرده‌ای

یکی از نکات مهم در طراحی دیوار برای بار باد، توجه به نوع نمای ساختمان است. بر اساس ” دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوارهای بلوکی”، نحوه انتقال بار باد به دیوار در نماهای چسبیده و نماهای پرده‌ای یکسان نیست و این موضوع می‌تواند بر بار طراحی دیوار تأثیرگذار باشد. بنابراین، پیش از انجام محاسبات، مهندس طراح باید نوع سیستم نما را مشخص کند.

در ساختمان‌هایی که از نمای چسبیده استفاده می‌شود، پوشش نما مستقیماً به دیوار متصل است؛ بنابراین دیوار باید اثر توأم فشار یا مکش خارجی و فشار یا مکش داخلی را تحمل کند. به عبارت دیگر، بار نهایی وارد بر دیوار از برآیند این دو مؤلفه به دست می‌آید و در محاسبات طراحی لحاظ می‌شود.

در مقابل، در نماهای پرده‌ای غیرشفاف، فشار یا مکش خارجی ابتدا توسط سیستم نما و زیرسازی آن جذب و به سازه اصلی منتقل می‌شود. در این حالت، دیوار مستقیماً تحت اثر بار خارجی قرار نمی‌گیرد و تنها فشار یا مکش داخلی ساختمان به آن وارد می‌شود. به همین دلیل، نحوه محاسبه بار طراحی دیوار در این نوع نما با نماهای چسبیده متفاوت خواهد بود.

جدول زیر تفاوت این دو نوع سیستم نما را از نظر انتقال بار باد نشان می‌دهد.

نوع نما نحوه انتقال بار باد به دیوار
نمای چسبیده دیوار تحت اثر همزمان فشار یا مکش خارجی و داخلی قرار می‌گیرد.
نمای پرده‌ای غیرشفاف فشار یا مکش خارجی توسط سیستم نما و زیرسازی آن تحمل می‌شود و تنها فشار یا مکش داخلی به دیوار منتقل می‌شود.

بنابراین، در پروژه‌هایی که از نماهای پرده‌ای استفاده می‌شود، طراحی سیستم نما و طراحی دیوار باید به صورت هماهنگ انجام شود تا مسیر انتقال بار باد به درستی در نظر گرفته شود. بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند منجر به برآورد نادرست بار طراحی و در نتیجه طراحی غیر اقتصادی یا حتی نامطمئن دیوار شود.

روش‌های محاسبه بار باد در طراحی دیوار

بر اساس دستورالعمل برای محاسبه فشار یا مکش وارد بر دیوار می‌توان از سه روش استاتیکی، دینامیکی و تجربی استفاده کرد. انتخاب روش مناسب به مشخصات ساختمان، به ویژه ارتفاع و هندسه آن، بستگی دارد. در اغلب ساختمان‌های متعارف، از روش استاتیکی برای محاسبه بار باد استفاده می‌شود و روابط ارائه شده در دستورالعمل بر همین مبنا تدوین شده‌اند.

با این حال، برای برخی ساختمان‌ها که رفتار آن‌ها در برابر باد پیچیده‌تر است، استفاده از روش استاتیکی مجاز نیست. مطابق دستورالعمل، در ساختمان‌هایی با ارتفاع بیش از ۶۰ متر یا نسبت عرض به ارتفاع بیشتر از ۴، بار باد باید با استفاده از روش‌های دینامیکی یا تجربی و بر اساس ضوابط مبحث ششم مقررات ملی ساختمان محاسبه شود.

جدول زیر، کاربرد هر یک از روش‌های محاسبه بار باد را نشان می‌دهد.

روش محاسبه موارد استفاده
استاتیکی مناسب برای اغلب ساختمان‌های متعارف که شرایط استفاده از این روش را دارند.
دینامیکی برای ساختمان‌های بلند یا ساختمان‌هایی که رفتار آن‌ها در برابر باد به اثرات دینامیکی وابسته است.
تجربی در پروژه‌هایی که مطابق ضوابط مبحث ششم استفاده از روش تجربی مجاز باشد.

بنابراین، پیش از شروع محاسبات، مهندس طراح باید اطمینان حاصل کند که ساختمان در محدوده مجاز استفاده از روش استاتیکی قرار دارد. انتخاب روش صحیح، اولین گام برای محاسبه دقیق بار باد و طراحی ایمن دیوار در سیستم وال مش محسوب می‌شود.

معیارهای پذیرش طراحی دیوار در برابر بار باد

پس از محاسبه بار باد، صرف به دست آوردن مقدار فشار یا مکش برای پایان طراحی کافی نیست. بر اساس دستورالعمل، عملکرد دیوار باید از دو جنبه اصلی مورد ارزیابی قرار گیرد؛ مقاومت کافی در برابر نیروهای ناشی از بار باد و کنترل تغییرشکل خارج از صفحه. در صورتی که هر یک از این دو معیار تأمین نشود، دیوار عملکرد مطلوبی در برابر بار باد نخواهد داشت.

کنترل مقاومت دیوار و اتصالات

اولین معیار پذیرش، کنترل ظرفیت مقاومتی دیوار و اتصالات آن است. در این مرحله، تنش‌های ایجاد شده در اثر بار باد با ظرفیت قابل تحمل اجزای مختلف مقایسه می‌شوند. علاوه بر ظرفیت خمشی دیوار، لازم است تنش‌های برشی، کششی و فشاری ایجاد شده در اتصالات دیوار به سازه نیز کنترل شوند تا از عملکرد مناسب کل سیستم اطمینان حاصل شود. این موضوع اهمیت اجرای صحیح اجزایی مانند مش فایبرگلاس، پلاستر سیمانی یا پلاستر گچی و همچنین نبشی وال مش را در کنار طراحی مناسب نشان می‌دهد.

کنترل تغییرشکل مجاز

علاوه بر مقاومت، میزان تغییرشکل خارج از صفحه دیوار نیز باید کنترل شود. تغییرمکان ناشی از فشار یا مکش باد نباید از L/120 بیشتر شود؛ در این رابطه L فاصله بین تکیه‌گاه‌های دیوار است. این محدودیت با هدف جلوگیری از تغییرشکل بیش از حد، ایجاد ترک در دیوار یا آسیب به نازک‌کاری و اجزای متصل به آن در نظر گرفته شده است.

برای ارزیابی این معیار، می‌توان از روش‌های مختلفی مانند مدل‌سازی اجزای محدود، محاسبات مکانیک مهندسی یا نتایج آزمون‌های آزمایشگاهی استفاده کرد. انتخاب روش ارزیابی به پیچیدگی پروژه و اطلاعات در دسترس مهندس طراح بستگی دارد.

جدول زیر، معیارهای اصلی پذیرش دیوار در برابر بار باد را خلاصه می‌کند.

معیار کنترل هدف از کنترل
مقاومت خمشی دیوار اطمینان از تحمل فشار یا مکش ناشی از بار باد بدون گسیختگی
مقاومت اتصالات کنترل تنش‌های کششی، برشی و فشاری در محل اتصال دیوار به سازه
تغییرشکل مجاز (L/120) جلوگیری از تغییرشکل بیش از حد و حفظ عملکرد مناسب دیوار در بهره‌برداری

مثال محاسبه بار باد برای طراحی دیوار با سیستم وال مش

برای آشنایی بیشتر با روند طراحی، در این بخش یک مثال ساده ارائه شده است. هدف این مثال، نمایش مراحل کلی محاسبه بار باد و نحوه استفاده از نتایج آن در طراحی دیوار با سیستم وال مش است.

مشخصات پروژه

فرض کنید یک ساختمان مسکونی با مشخصات زیر در حال طراحی است.

پارامتر مقدار
کاربری ساختمان مسکونی (گروه خطرپذیری ۲)
ارتفاع ساختمان 18 متر
ارتفاع آزاد دیوار 3 متر
نوع نما چسبیده
نوع ساختمان بسته (Enclosed)
گروه زبری زمین B
محل قرارگیری دیوار بخش میانی نما
سرعت مبنای باد 100 کیلومتر بر ساعت
روش محاسبه استاتیکی

خلاصه روند محاسبات

پس از تبدیل سرعت باد به متر بر ثانیه و استخراج ضرایب مورد نیاز از مبحث ششم مقررات ملی ساختمان، مقادیر در رابطه محاسبه بار باد نشریه وال مش جایگذاری می‌شوند. خلاصه نتایج این محاسبات در جدول زیر آورده شده است.

مرحله نتیجه
سرعت باد 27.8 m/s
ضریب اهمیت باد (Lw) 1
ضریب اثر ارتفاع و زبری زمین (Ce) 1.1
ضریب توپوگرافی (Ct) 1
ضریب جهت باد (Cd) 0.85
ضریب فشار خارجی (Cp) 0.8
ضریب اثر تندباد خارجی (Cg) 0.85
ضریب فشار داخلی (Cpi) 0.18
ضریب اثر تندباد داخلی (Cgi) 0.85
فشار طراحی نهایی 0.37 kPa

نتیجه محاسبات

همان‌طور که مشاهده می‌شود، بار باد طراحی برای این پروژه برابر 0.37 کیلوپاسکال به دست آمده است. این مقدار در ادامه طراحی، مبنای کنترل مقاومت خمشی دیوار، کنترل تغییرشکل خارج از صفحه، بررسی ظرفیت اتصالات و تعیین مشخصات سیستم وال مش خواهد بود.

نکات مهم در طراحی دیوار برای بار باد در سیستم وال مش

در طراحی دیوار با سیستم وال مش، صرف محاسبه صحیح بار باد برای دستیابی به یک طرح ایمن کافی نیست. تجربه پروژه‌های اجرایی نشان می‌دهد که رعایت برخی نکات در کنار محاسبات آیین‌نامه‌ای، نقش مهمی در عملکرد مناسب دیوار در برابر فشار و مکش باد دارد.

  • بار باد و بار زلزله به صورت همزمان در طراحی لحاظ نمی‌شوند. مطابق ” دستورالعمل طراحی و اجرای ملات مسلح شده با مش الیاف شیشه برای مهار دیوارهای بلوکی”، هر یک از این بارها به صورت مستقل بررسی شده و حالت بحرانی‌تر مبنای طراحی قرار می‌گیرد.
  • نوع نمای ساختمان را قبل از شروع طراحی مشخص کنید. نحوه انتقال بار باد در نماهای چسبیده و نماهای پرده‌ای متفاوت است و این موضوع مستقیماً بر مقدار بار وارد بر دیوار تأثیر می‌گذارد.
  • ضرایب بار باد را متناسب با شرایط واقعی پروژه انتخاب کنید. عواملی مانند ارتفاع ساختمان، گروه زبری زمین، موقعیت دیوار، توپوگرافی محل پروژه و شرایط بازشوهای ساختمان، همگی در تعیین ضرایب مؤثر هستند و نباید از مقادیر مربوط به پروژه‌های دیگر استفاده شود.
  • طراحی مناسب بدون اجرای صحیح نتیجه مطلوبی نخواهد داشت. حتی اگر محاسبات به درستی انجام شوند، اجرای نادرست مش فایبرگلاس، استفاده از پلاستر سیمانی یا پلاستر گچی نامناسب، یا نصب غیراصولی نبشی وال مش می‌تواند عملکرد دیوار را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، طراحی و اجرای وال مش باید همواره در کنار یکدیگر مورد توجه قرار گیرند.
  • در پروژه‌های متعارف، از جداول طراحی نشریه وال مش استفاده کنید. این جداول فرآیند طراحی را ساده‌تر کرده و امکان تعیین سریع حداقل درصد پوشش مش را بر اساس سرعت باد، ارتفاع ساختمان، ضخامت دیوار و مقاومت کششی مش فراهم می‌کنند. البته آشنایی با مبانی محاسبه بار باد، به کنترل نتایج و انتخاب صحیح جداول کمک خواهد کرد.

چک‌لیست طراحی دیوار برای بار باد در سیستم وال مش

پیش از نهایی کردن طراحی دیوار با سیستم وال مش، بهتر است موارد زیر را بررسی کنید. این چک‌لیست می‌تواند به عنوان یک راهنمای سریع برای کنترل فرآیند طراحی مورد استفاده قرار گیرد.

مرحله وضعیت
کاربری ساختمان و گروه خطرپذیری پروژه مشخص شده است.
سرعت مبنای باد از مبحث ششم مقررات ملی ساختمان استخراج شده است.
روش مناسب محاسبه بار باد (استاتیکی، دینامیکی یا تجربی) انتخاب شده است.
ضرایب طراحی شامل ضریب اهمیت، اثر ارتفاع، توپوگرافی، جهت باد و فشار داخلی و خارجی مطابق مبحث ششم تعیین شده‌اند.
نوع نمای ساختمان (چسبیده یا پرده‌ای) مشخص شده و نحوه انتقال بار باد به درستی در نظر گرفته شده است.
فشار یا مکش طراحی بر اساس رابطه ارائه شده در نشریه والمش محاسبه شده است.
مقاومت خمشی دیوار در برابر بار باد کنترل شده است.
مقاومت اتصالات و اجزای مهار دیوار بررسی شده است.
تغییرشکل خارج از صفحه دیوار از حد مجاز آیین‌نامه‌ای تجاوز نمی‌کند.
مشخصات نهایی سیستم وال مش (نوع مش، درصد پوشش، نوع پلاستر و جزئیات اجرایی) مطابق نتایج طراحی انتخاب شده است.

استفاده از این چک‌لیست، احتمال فراموش شدن مراحل مهم طراحی را کاهش می‌دهد و به مهندسان محاسب، ناظران و مجریان کمک می‌کند تا طراحی دیوار با سیستم وال مش را به صورت منظم و مطابق الزامات دستورالعمل انجام دهند.

جمع‌بندی

طراحی دیوار برای بار باد در سیستم وال مش باید مطابق ضوابط نشریه وال مش و مبحث ششم مقررات ملی ساختمان انجام شود. محاسبه صحیح بار باد، انتخاب مناسب ضرایب آیین‌نامه‌ای و کنترل مقاومت و تغییرشکل دیوار، از مهم‌ترین مراحل این فرآیند هستند. در نهایت، ترکیب یک طراحی اصولی با اجرای صحیح سیستم وال مش، عملکرد ایمن و پایدار دیوارهای غیر باربر را در برابر فشار و مکش باد تضمین خواهد کرد.

تیم تحریریه وال مش
تیم تحریریه وال مش

این محتوا توسط تیم مجرب تولید محتوا وال مش تولید و منتشر شده است.

مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ
نظر خود را درج کنید..

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *